Choroba lokomocyjna

Choroba rozpoczyna się na ogół znużeniem, utratą apetytu, bladością i częstym ziewaniem. Następnie pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty i dolegliwości układu krążenia. W ciężkich przypadkach dochodzi do apatii i uczucia lęku.

Postępowanie po wystąpieniu choroby lokomocyjnej

Ułóż się w miarę możliwości płasko, nogi oprzyj wyżej, oddy­chaj głęboko i zamknij oczy. Gdy z powodu nudności nie można zażyć leków, wskazane są czopki


Objawy choroby lokomocyjnej:

Objawy początkowe to:

• brak apetytu,
  
  
• uczucie niewygody,
  
  
• złe samopoczucie,
  
  
• zmęczenie,
  
  

zaś późniejsze to:

• zawroty i ból głowy,
  
  
• nudności,
  
  
• suchość w ustach lub ślinotok,
  
  
• nadmierne poty,
  
  
• wymioty.
  
  

Osoby mające dolegliwości związane z chorobą lokomocyjną powinny:

• siadać przodem do kierunku jazdy;
  
  
• w autobusie i pociągu wybierać miejsce jak najdalej od osi kół (najlepiej środkowa część autobusu);
  
  
• w czasie lotu samolotem usiąść w fotelu zlokalizowanym nad skrzydłem, najlepiej od strony okna;
  
  
• przed wyjazdem zjeść tylko lekki posiłek;
  
  
• przed wyjazdem nie pić napojów gazowanych;
  
  
• w czasie jazdy patrzeć na horyzont - stabilny punkt w krajobrazie, ponieważ obserwacja mijanych drzew czy słupów przydrożnych wzmaga dolegliwości chorobowe;
  
  
• jeśli to możliwe, wybrać pozycję półleżącą (opuścić nieco oparcie fotela), ze stabilnym podparciem głowy;
  
  
• często wietrzyć pojazd, a także robić krótkie odpoczynki na świeżym powietrzu;
  
  
• wypocząć i wyspać się przed podróżą;
  
  
• gdy wystąpią mdłości, zamknąć oczy i głęboko oddychać, odsunąć szybę i zaczerpnąć świeżego powietrza;
  
  
• zaopatrzyć się w torebki foliowe - na wypadek nagłego wystąpienia wymiotów.
  
  

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy choroby lokomocyjnej